Featured

Aan orgaandonatie veranderd bijna niets 2

Vroeger moesten mensen die iets goeds wilden doen met hun organen in het onfortuinlijke geval dat ze die zelf niet meer nodig zouden hebben eerst aangeven dat die organen niet in de prullenbak gegooid mochten worden. Als je niets aangaf werden de soms nog puntgave organen in de fik gestoken of in een gat in de grond gegooid. Mensen die om wat voor reden dan ook graag ook hun potentiële reserveonderdelen vernietigd zagen worden hoefden verder niets te doen.

Nu staan we op het punt dat om te draaien. Mensen die een ander in het uiterste geval een vervangend lichaamsdeel gunnen hoeven als de politieke plannen rond komen straks niets te doen en mensen die graag willen dat hun karkas met behoud van alle componenten door het vuur danwel de maden verteerd wordt moeten een formuliertje invullen. Eerst handig voor de ene groep, nu handig voor de andere groep. Niets aan de hand zou je denken, maar niets is minder waar.

Er veranderd heel veel voor de luie donders en de twijffelkonten onder ons en dat is een behoorlijk grote groep, incluis ondergetekende. Mensen die hun organen best een tweede kans zouden gunnen, maar geen tijd of zin in gedoe hadden of mensen die het eigenlijk niet zo goed wisten en ook geen behoefte voelden zich hier in te verdiepen gaan binnenkort de wachtlijsten verkorten voor de mensen die zo’n tweedehands orgaan dringend nodig hebben. Naar verwachting redden we op deze manier straks duizenden mensen het leven.

Voor mensen die wel al wisten of ze al dan niet donor willen zijn veranderd er dus helemaal niets, behalve dan dat nu de andere helft een papiertje in moet gaan vullen. Over twintig jaar draaien we het weer om, om van het donoroverschot af te komen.

2 comments click to show
Uw naam

Back to top